wtorek, 18 listopada 2014

Moc



Kurwa.
Taki post był raptem moment temu. Ale jest we mnie niewyobrażalna potrzeba szpetnego zaklęcia rzeczywistości, w którym ukryta będzie MOC.

Moc straconych nadziei.
Moc bycia niewidzialnym dla innych.
Moc zdziwienia, że ludzie niekompetentni są z taką chęcią słuchani.
Moc niezrozumienia dla bylejakości i olewactwa.

ORAZ

Moc podziwu dla profesora Pe.
Moc komplementu, który ratuje dzień (i ego).
Moc możliwości, jakie daje świat, rozwój, technologie.
Moc wolności w tej gmatwaninie.

Pardon my French, ale to skumulowanie przeżyć w tak krótkim czasie, naprawdę zasługuje na gromkie "kurwa".

------------
Jeśli jesteś tu po raz pierwszy, przeczytaj TEN post. Dziękuję.

niedziela, 16 listopada 2014

Wolność


Mgły przesuwają się po krajobrazie jak po wodzie. Zieleń nieco przygasła, słońce rzadko wychodzi zza chmur. Nagle krzyk. Ryk. A potem już tylko mieszanina lnianych ubrań, ciężkich zbroi, kwiku koni i pojękiwania ludzi, świstu strzał i szczęku mieczy. Freeeeedoooooom!

piątek, 7 listopada 2014

sobota, 18 października 2014

Nigdy.






Nigdy nie ratuj po raz drugi (Peter Drucker).

To jest prawda.

Tyczy się start-upów.

Tyczy się starych, tradycyjnych biznesów.

Tyczy się roślin domowych i balkonowych.

Wreszcie tyczy się też PRZYJAŹNI.

------------
Jeśli jesteś tu po raz pierwszy, przeczytaj TEN post. Dziękuję.

czwartek, 2 października 2014

Celebracja



Nieraz zapominam jak ważne jest to, żeby z odpowiedniej perspektywy patrzeć na to, co mi się przydarza. Żeby nie utyskiwać, nie oceniać (co zrobiłam nie dalej, jak wczoraj). Żeby celebrować. Śmiało, nie bójmy się powiedzieć tego głośno: CELEBROWAĆ każdą chwilę. Carpe diem, seize the day.

środa, 1 października 2014

Człowiek, którego nie ma


***
Są z nami. Wspierają, kłócą się, pomagają, towarzyszą, współpracują, krytykują, dają nadzieję, rozumieją, ochrzaniają, obrażają się, wyręczają. Aż nagle, w jednej chwili zupełnie znikają.

piątek, 26 września 2014

Podmiejska wolność


Wymarzony, wyśniony, wyczekany bez względu na pogodę. Bez względu na humory. I bez względu na to, że dzikie gęsi w kluczach odlatują już w te lepsze strony. Z pełną powagą, od wczesnych godzin porannych, wita wszystkich psowyprowadzaczy i pracoposiadaczy. Czasem się uśmiechnie, czasem warknie. Czasem też zaskoczy. Jak dziś. Podmiejski autobus.