niedziela, 16 listopada 2014

Wolność


Mgły przesuwają się po krajobrazie jak po wodzie. Zieleń nieco przygasła, słońce rzadko wychodzi zza chmur. Nagle krzyk. Ryk. A potem już tylko mieszanina lnianych ubrań, ciężkich zbroi, kwiku koni i pojękiwania ludzi, świstu strzał i szczęku mieczy. Freeeeedoooooom!
Od tego momentu nic nie było już takie samo. Na półce z książkami po raz pierwszy pojawiła się zakupiona z własnej (!) woli książka historyczna. O Szkocji. Nie było internetu, a ja musiałam wiedzieć o narodowym bohaterze Szkotów absolutnie wszystko. Ledwo minęła pierwsza dekada mojego życia.

Wolność rozumiałam już potem (i teraz) tylko przez pryzmat filmu Waleczne Serce. Zresztą, zdradę też. Dlatego często tak bardzo bolała utrata tej pierwszej i obecność tej drugiej.

Dziś.
Wolność jest dla mnie ponad wszelkimi wartościami. Tak, WSZELKIMI.

Ale jaka to jest wolność, kiedy ja się krępuję być pilnym studentem na zajęciach? Być sobą? Czemu moją wolność i godność osobistą krępuje strach przed ośmieszeniem? Przed oceną? Przed wytykaniem, śmianiem, etykietką "głupia" (a ja jednak lubię o sobie myśleć nieco inaczej)? Czemu boję się, że nikt ze mną nie będzie rozmawiał, że ludzie wykluczą mnie z jakiegoś tajemnego kręgu?

Czy to w ogóle nie sprowadza się do tego, że człowiek jest zwierzęciem stadnym i jest to absolutnym atawizmem, że boimy się zostać wykluczonymi. Bo kiedyś byśmy zginęli? Samotnie?

Gdzie tu jest zatem miejsce na wolność?

"Albo żyjesz, albo się boisz".

------------
Jeśli jesteś tu po raz pierwszy, przeczytaj TEN post. Dziękuję.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz